Chileense meren en vulkanen

posted in: Blogs, Patagonië | 1

Maandag hebben we Patagonië verlaten. Het noordelijk deel van Patagonië hebben we hiermee overgeslagen. Dit deel is wel erg de moeite waard om te bezoeken, maar het ‘nadeel’ is dat het veel tijd kost om doorheen te reizen omdat het zo afgelegen ligt. De enige goede optie is eigenlijk met een 4×4 auto, aangezien de enige doorgaande weg (de ‘carretera austral’) voor het grootste deel van de ruim 1200 kilometer nog onverhard is. Naast een hoog kostenplaatje zou dit ook te veel tijd gaan kosten helaas.

Vliegen naar nog noordelijker (naar wat ze in Chili ‘het zuiden’ noemen) was dus een gemakkelijkere optie. We zijn daarom naar Puerto Montt gevlogen waar we een auto hebben gehuurd om een week door het Chileense merengebied te rijden. Het contrast met Patagonië is dan ook groot: het dorre landschap is ingeruild voor een veel groener alternatief waarbij aan de horizon telkens nieuwe vulkanen opduiken, afgewisseld met heel veel verschillende meren. Veel van de vulkanen in deze regio zijn nog actief en ook recent nog uitgebarsten. Soms met aswolken tot aan Buenos Aires als gevolg.

We zijn onze roadtrip begonnen in Puerto Varas, een leuk plaatstje aan een meer, met uitzicht op 2 vulkanen. Dinsdag was het stralend weer en zijn we langs de meren gaan rondtoeren. Dit deel van Chili heeft veel Duitse invloeden, waardoor je hier overal ‘Kuchen’ kunt eten en je onderweg een ‘Wassermühle’ en een ‘Blumenhaus’ tegenkomt. Veel wegen zijn hier nog onverhard, en de kwaliteit van de onverharde wegen wisselt nogal. Soms kun je makkelijk 50 rijden met een gewone auto, maar soms is 20 eigenlijk al te hard en voel je de auto onder je wegglijden.

De wegen zijn hier trouwens vaak slecht aangegeven waardoor we best vaak fout zijn gereden. Eén keer hebben we meer dan een uur over een slechte onverharde weg met veel grote stenen gereden toen we ineens bij wegwerkzaamheden uitkwamen. Na een kwartier gewacht te hebben, kwam er een bus met werklui naar ons toegereden. Eén van de mannen wist ons te melden dat de weg pas 2 uur later weer vrijgegeven zou worden. Dit betekende dat we de héle gravelweg weer terug konden rijden en dit uiteindelijk meer dan anderhalf uur omrijden was. Toen we later bij de ingang van de weg kwamen, bleek dat wij zelf een bord met spaanse uitleg hadden gemist waarop stond dat de weg afgesloten was. Mooi dom van ons dus.

Verder hadden we het idee om te gaan kamperen tijdens deze week. Het weer was immers prima. Echter dachten de Chileense campingeigenaren daar vaak anders over. Het hoogseizoen was over en veel campings hierdoor gesloten. Eén keer hebben ze speciaal voor ons de camping weer open gedaan en het gas aangezet zodat we warm water hadden voor de douche. Daar stonden we dan, helemaal alleen op een verlaten camping, wel apart.

Donderdag zijn we nog verder noordwaarts gegaan, naar het nationale park Conguillio. Hier hebben we weer even actief gedaan, en een wandeling bergopwaarts gemaakt, met als beloning een geweldig uitizcht van een meer met vulkaan (hoe kan het ook anders). Deze vulkaan is in 2008 nog uitgebarsten, waardoor het halve nationale park onder de lava zit. Het is heel surreeel om hier doorheen te rijden, het lijkt wel een maanlandschap. Aan de kant van de vulkaan waar de lava niet heeft gestroomd heeft het park dan weer een paar meren (waarvan een met verdronken bomen erin, heel apart) en ook groene stukken. Een mooi stukje natuur!

Omdat we ook nog naar het eiland Chiloé wilden hebben we vrijdag flink wat kilometers zuidwaarts gemaakt, en hadden we tegen de avond de boot (duurt ongeveer half uurtje). Chiloe staat bekend om de vele regen (het regent er meer dan 150 dagen per jaar), en dat hebben we gemerkt, want het hele eiland leek in een wolk te hangen toen we aankwamen, en het regende behoorlijk. Dat het eiland heel mooi is zagen we de dag erna pas, toen we wakker werden met een heldere hemel en een mooie zonsopgang. Chiloé staat bekend om zijn vele mooie kerken (helaas gesloten vanwege Pasen), en om de huisjes op palen, omdat de gettijdeverschillen er zo vreselijk groot zijn (tot wel 7 meter verschil!). Daarnaast heb je op Chiloe een paar nationale parken, waar wij er één van bezocht hebben en waar we een mooie wandeling hebben gemaakt.

We hebben bijna 2000 kilometer afgelegd in 5 dagen tijd, maar dan ook heel veel gezien. Vanochtend hebben we de auto weer ingeleverd en zijn aansluitend met de bus voor de laatste keer grens over gegaan naar Argentinië. Hasta luego Chile! Vanwege Pasen is het erg druk bij de grensovergangen, er stond een urenlange file om Chili in te komen; gelukkig gingen wij in tegengestelde richting. Eerder deze week spraken we Argentijnen die 8 uur bij de Chileense grens hadden moeten wachten! In Europa gaat het gelukkig toch anders.

Nu zijn we in Bariloche, waar we de laatste paar dagen van onze vakantie doorbrengen.

Arjen & Carla

  1. Debby en Ruud

    Mooi!!!!
    Conguillio is blijkbaar dus nog mooier als de zon schijnt!

Leave a Reply