Op grote hoogte

posted in: Blogs, Ecuador-Peru | 2

In Quito moesten we weer even flink wennen aan de grote stad, en ook aan de hoogte. We hielden het bij een stadswandeling, waarbij we de toren van de grootste kerk beklommen, voor een mooi uitzicht over de stad. Er was echt ontzettend veel politie in de stad, en we snapten al niet waarom dat zo was. Later kwamen we erachter dat de president in de stad was, en dat men bang was voor rellen omdat het 1 mei was, en een deel van het volk nogal ontevreden was met de uitslag van de recent gehouden verkiezingen. Die avond hadden we er behoorlijk last dat het 1 mei was, want het vinden van een restaurant dat open was bleek een grote opgave. Gelukkig is het uiteindelijk gelukt.

Vanuit Quito reisden we in een paar uur met de bus naar het nevelwoud van Mindo, ten noorden van Quito. Hier heb je een schitterende omgeving van cloud forest, waar je goed kunt wandelen, maar wat vooral bekend staat omdat je er heel veel verschillende, mooi gekleurde, vogels kunt spotten. De volgende ochtend gingen we dan ook om 6 uur op pad met een lokale gids, die wonderbaarlijk genoeg voornamelijk op gehoor de vogels spotte. We hebben inderdaad veel vogels gezien, waaronder een paar soorten felgekleurde toekans. Die middag maakten we nog een wandeling door het mooie bos, maar jammer genoeg waren de weergoden ons wat minder gunstig gezind, want de terugweg liepen we een paar uur door de stromende regen. Hebben we helaas al vaak gehad sinds we op het vasteland van Ecuador zijn, dat het ‘s middags (hard) regent.

Door in Mindo een vroege bus te pakken naar Quito, en vanuit daar direct door te reizen naar Cotopaxi national park, waren we al om 11 uur bij de hacienda (oude boerderij) waar we zouden overnachten. We hadden geluk, want we zagen nog net even de vulkaan Cotopaxi, vóór die volledig in de wolken verdween. Gebeurt blijkbaar bijna iedere dag, en we waren blij dat we aan de rand van het nationale park zouden overnachten, zodat we de vulkaan hopelijk de dag erna wat beter en langer zouden zien. We besloten mountainbikes te huren en smiddags een rondje door het NP te biken. Het was superleuk, maar het viel toch ook wel erg tegen. Ten eerste zaten we op bijna 4000 meter en was iedere inspanning extra zwaar, daarnaast mountainbiken wij natuurlijk nooit, dus rug en schouders vonden het wat minder, en toen moesten we ook nog wéér door de stromende regen terug het laatste uur. Het is wel duidelijk waarom het Andes hooggebergte zo mooi groen is, want regen valt er genoeg :-)

Gelukkig klaarde het tegen de avond al aardig op, en die nacht was het zelfs zo helder dat Arjen heel mooie fotos kon maken van de melkweg en de Cotopaxi. Ook in de vroege ochtend was het nog helder, en zagen we de besneeuwde top van de Cotopaxi in volle glorie. Direct na het ontbijt gingen we op pad om eerst met een auto de vulkaan op de tijden tot 4600m, om daarna nog ruim 250m hoger te lopen naar 4864m, waar een refugio staat, en wat het hoogste punt is waar je kunt komen. Hoger mag tegenwoordig niet meer vanwege de vulkanische activiteit. We waren blij dat we vroeg waren vertrokken (we waren de eerste op de parkeerplaats en de eersten boven), want al tijdens de klim kwam er wat bewolking en tijdens de afdaling om half 11 was de top van de vulkaan alweer in de wolken gehuld!

Via het plaatsje Latacunga, waar we een groot deel van onze bagage dropten, reisden we diezelfde dag nog verder naar Tigua. Vanuit daar zouden we de dag erna de meerdaagse wandelroute de Quilotoa loop starten. Daarover later meer.

Carla & Arjen

2 Responses

  1. Roderick

    Het enige wat ik me wel afvraag is of het in Quinto bij de kerk nu 5 voor 2 of 20 over 2 was…

  2. Carla

    Haha, allebei niet, beide klokken stonden stil, heel handig :-). Het was iets van 4 uur ofzo.

Leave a Reply